tea time
No i jestem. Trochę czasu minęło, ale już jestem – w końcu z aparatem! Moim! Własnym, właśniutkim, tylko i wyłącznie moim. Dziwne, ale wciąż nie mogę się do tego przyzwyczaić. Wspaniałe jest to, że jak mnie natchnie, to po prostu biorę aparat do ręki i już. No nie ważne.
Dziś zdjęcia miłej Klaudii, w sumie bardzo spontaniczne, bardzo szybko i w sumie nie wiem co myśleć.
